Recensie

BOEKRECENSIE: Ik ga kut

2011-02-28 12:56:12 Redactie Schrijverspunt

Nooit eerder heb ik een boek gelezen dat geschreven is op de wijze zoals Lev Bont dit met “Ik Ga Kut” heeft gedaan. Het boekje is geschreven vanuit een bepaalde dichtvorm - die wellicht een naam heeft die ik schuldig moet blijven - en heeft een inhoud die voor veel mensen zeer aangrijpend kan zijn. Het boek heeft een klein pagina-aantal, waardoor je tekstueel gezien snel door het boekje heen bent, maar de boodschap die in de regels verborgen ligt, kan en zal nog dagen blijven hangen. De hoofdpersoon vertelt over het gevecht met zichzelf en zijn drugs en hoe hij hierin een weg probeert te vinden, zonder dat hij daadwerkelijke steun ontvangt. Hij verhaalt over hoe hij zijn moeder probeert te helpen en daarmee zichzelf, totdat ook deze vastigheid met haar overlijden wegvalt. Ondanks de aparte manier van schrijven legt de auteur zijn gevoel volledig bloot en weet hiermee de lezer goed te raken. Veel lezers zullen moeite hebben met de methode van schrijven, maar persoonlijk denk ik dat voor veel mensen het gevecht met zichzelf en bepaalde omstandigheden herkenbaar zal zijn. Al met al een moeilijk, aangrijpend en, zoals de cover al vermeldt, “droef verhaal”.

© Mark Pereboom-Vermeer / Schrijverspunt

 

BOEKRECENSIE: Ik ga kut

Gerard Pedroli

Lev jongen,

Heb gisteravond je verhaal

Ik ga KUT

-een droef verhaal-schrijf je zelf

Een paar keer gelezen

En je ontroerde me

Gedichten

Of stukkies

Of hoe je ze ook wilt noemen

Lees ik snel

Geconcentreerd maar snel

Dat lukt me niet zo vaak

Ik moet me overgeven

Mee laten slepen

Woorden

Associaties

Ik moet je manier van praten verstaan

Niet voortdurend stilstaan bij een woord

Een letter

Een zin

Een komma

Dat leidt af

Alles achter elkaar

Ik wil de boodschap begrijpen

Ik wil de toon horen

Ik wil de kleuren zien

Ik wil de stank ruiken

En je ontroerde me

Ik kan je haast zien fietsen

Langs de randweg, ijsbaan, cios,

Het tunneltje door

Van Haarlem naar Bloemendaal

Rechtsaf

Twee vijvers

-waar ik vroeger ging schaatsenaan

de overkant het Mendel

stukje verderop

t honkbalstadion

terug naar huis

lijkt het wel

-land van je jeugdonwennig

als een veulen op trillende poten

afgekickt

slap

wankel evenwicht

en niet ver daar vandaan

misschien nog wel je ouderlijk huis

maar geen vader

en geen moeder meer

geen zusters

want die wil je niet meer

geen hond meer

behalve Mormel misschien

of hoeheetieookalweer

Ja,

Was de moeite waard

Je te lezen

Zeer !

Wij vinden junks reuze interessant

Als ze goed kunnen schrijven of

Als je om ze kan lachen

Of

Als ze een lekker potje muziek maken

Of als ze

Nog jong zijn

En er rockenroll uitzien

Of

Er met hun broodmagere lijf

In dat strakke leer

En op die hoge hakken

In staat zijn

Je bloedgeil te maken

Wij vinden junks

Om van te walgen

Als ze in hun broek

Schijten

Over je heen kotsen

Niet meer uit hun woorden komen

Hun tanden uit hun bek vallen

Geen geld meer hebben

Of met een papegaai

Op hun schouder

Die in hun nek poept

Op de buis verschijnen

Brood is een mooi voorbeeld

Troeteljunk

Van de ganse natie

Tot ie echt ziek werd

En niet meer kon

En van hoog naar laag sprong

Van troetel junk tot bejaarde loser

Jammer eigenlijk

Dat er geen film is gemaakt

Van die glorieuze val

Vlees en botten

Op

Beton

Zoom in meneer de cameraman

Laat alles zien

Laat zien

Hoe de droom uiteen is gespat

Zend het uit

Tijdens het kinderuur

Speel het af

Op alle netten

Zodat niemand kan wegzappen

Hier ligt een junk

Die de dood te vlug af is geweest

(maar wij, de kijkers,

zitten met de gebakken peren)

Jouw verhaal gaat over

Moederliefde en

Junkieverdriet

Het blauwbekken en trillen

van afkicken

en de dodelijke saaiheid

van een leven zonder

dope en drank

Die moederliefde

Daar lezen we graag over

Krijgen we nooit genoeg van

Moederhaat trouwens ook niet

(vooral voor vrouwen!)

In de eerste regels

Van je droef verhaal

Gaat je moeder dood

Mamma O mamma mia!

Maar in de

28 regels

die daarop volgen

heb je het over een wijf

dat alleen goed is

om te neuken

en zelfs

dat lukt nauwelijks

piemeltje kan er slechts moeizaam

de houten kut

ingefrommeld worden

na gebruik van

alles wat voorhanden is

daar kunnen de meesten van ons

niet goed tegen

men wendt zich af

vol walging

wil eigenlijk niet verder lezen

de teerling is geworpen

het oordeel is geveld

Ik heb, vermoed ik

Ook in eerste instantie gedacht

Woo,

Heb ik hier zin in?

Wat een treurnis

Rot op.

Als je jezelf

Kapot zit te zuipen, blowen, snuiven…

Ga dan niet bij mij zitten uitjanken.

Ik wil dat helemaal niet zien, joh

En als je clean bent

Wil ik graag weer je glimlach herkennen

En de helderheid van je blauwe ogen

En je hagelwitte gebit

Hoera, Lev leeft weer!

Maar inmiddels heb ik je boekje

Een keer of tien gelezen

en ik bewonder de verbeelding

van je grote liefde voor je moeder

en de strijd tegen de draken

de spinnewebben in je hoofd

je voorhoofd bloedend tegen de muur

en vooral

die ontroerinkjes

dat ik je bijna kan zien

zitten in je ellende

op de rand van de wereld

Het lijkt wel een wonder

Dat je nog leeft

Dat je vrouw en zoon

Nog bij je zijn

Zal toch ook niet voor niets

Geweest zijn…

En

Moet je horen Lev,

Er zitten

Heel veel

Geweldige stukken in

-ontroerend rake beelden-

Mensen moeten het in een kadans lezen

Zoals ik de beatpoets vroeger las

Of zoals Johnny the Selfkicker ooit voordroeg

Allen Ginsberg, Gregory Corso

Of proza van Kerouac

Vooral The Subterranians

Nou ja,

Dat vind ik ervan

Ik zwaai je lof toe

En love natuurlijk.

Take care/beware,

gerard

Theo Bee

Theo Bee